Een patientenvereniging voor het antifosfolipidensyndroom

Wie een sportwedstrijd of een esportstoernooi volgt, ziet zelden alleen de spelers: ook logo’s, shirtreclame en vermeldingen van partijen die het evenement steunen, horen bij het beeld. Dat geldt ook voor organisaties uit de kansspelwereld, hoewel de regels daarvoor in Nederland de afgelopen jaren zijn veranderd. Dit stuk legt uit wat sponsoring is, hoe esports zich verhoudt tot jonge doelgroepen, welke regels voor sponsoring en reclame door aanbieders van online kansspelen gelden en hoe organisaties een onduidelijke afzender kunnen toetsen. Het gaat daarbij om algemene informatie en niet om juridisch advies voor een bepaald geval.

Sponsoring als vorm van zichtbaarheid

Sponsoring is een afspraak waarbij een partij financiele steun geeft aan een club, evenement of persoon, en daarvoor naamsvermelding of promotie terugkrijgt. De vermelding kan uiteenlopende vormen hebben: een logo op een shirt, een naam bij een stadion of competitie, een vermelding in een uitzending of een zichtbare plaats op een website. Voor de gesponsorde partij is de bijdrage een bron van financiering, voor de sponsor een manier om zichtbaar te worden bij een publiek dat bij de gesponsorde partij hoort. Het verschil met reclame is dat sponsoring een langere band met de gesponsorde partij inhoudt, terwijl reclame een boodschap is die een bedrijf zelf verspreidt.

Esports en jonge doelgroepen

Hoe een casinowebsite met menu en rubrieken is opgebouwd, laat de website van Mama bet zien. Esports speelt zich af op streamingplatforms en sociale media, waar veel jonge kijkers actief zijn. Voor kansspelen geldt een leeftijdsgrens van 18 jaar, en reclame mag zich niet richten op jongvolwassenen van 18 tot en met 23 jaar.

Hoe esports als sector is opgebouwd

Esports is competitief gamen op georganiseerd niveau. De sector kent vier hoofdrollen. Teams of spelers nemen deel aan wedstrijden, competities geven een vast kader met seizoenen en eindstanden, organisatoren zorgen voor toernooien en uitzendingen, en platforms verzorgen de livestreams en de interactie met kijkers. Daaromheen staan uitgevers van de spellen, die de regels en de technische basis leveren, en commerciele partijen die zich via sponsoring verbinden aan teams en evenementen. Veel wedstrijden zijn online te volgen zonder dat kijkers naar een locatie hoeven te reizen. Bij esports horen chat, clips en interactie bij het kijken.

Het verbod op sponsoring door online aanbieders

Aanbieders van online kansspelen mogen sinds 1 juli 2025 niet meer sponsoren, ook in de sport. Dat betekent dat een aanbieder met een KOA-vergunning geen logo, naam of promotie meer mag verbinden aan een club, evenement of team in ruil voor steun. Het verbod geldt voor alle sectoren waarin sponsoring voorkomt, dus ook voor esports. Clubs en organisatoren die eerder zulke samenwerkingen kenden, moeten hun financiering daarop aanpassen.

Ongerichte reclame en sponsoring in samenhang

Sponsoring is een onderdeel van een bredere reeks beperkingen. Sinds 1 juli 2023 is ongerichte reclame voor online kansspelen verboden: aanbieders mogen zich niet tot een breed publiek richten, bijvoorbeeld via massale campagnes. Gerichte reclame blijft mogelijk, maar alleen binnen strikte voorwaarden. Het sponsorverbod van 2025 sluit hierop aan, omdat sponsoring een manier is om een breed publiek te bereiken, ook zonder dat er een afzonderlijke advertentie aan te pas komt.

De kernregels voor reclame van aanbieders met een KOA-vergunning zijn:

• ongerichte reclame is verboden sinds 1 juli 2023;
• sponsoring door online aanbieders is verboden sinds 1 juli 2025;
• rolmodellen zoals influencers en (voormalige) topsporters mogen niet worden gebruikt;
• reclame richt zich niet op jongvolwassenen van 18 tot en met 23 jaar;
• reclame wordt niet gecombineerd met boodschappen over verantwoord spelen.

Wat clubs en organisaties moeten weten

Voor clubs en organisaties is vooral van belang te weten dat het verbod de aanbieder bindt en niet de gesponsorde partij alleen. Bij een voorstel van een partij die zich als kansspelaanbieder presenteert, rijzen daarom meteen vragen over wie de afzender is, welke vergunning die heeft en welke vorm van samenwerking wordt gevraagd. Het is geen juridisch advies, maar een overzicht van punten die in de praktijk vaak terugkomen. Organisaties kunnen zulke vragen vooraf vastleggen, zodat een voorstel op dezelfde manier wordt beoordeeld, ongeacht wie het doet. Het gaat om heldere informatie voor alle betrokkenen, en niet om een oordeel over de sector.

Vragen bij een sponsorvoorstel:

1. Wie is de afzender en welke gegevens zijn bekend?
2. Welke vorm van samenwerking wordt gevraagd?
3. Past dat voorstel binnen het verbod op sponsoring door online aanbieders?
4. Is vergunningcontrole mogelijk via de Kansspelwijzer?
5. Zijn de afspraken schriftelijk en volledig vastgelegd?

Heeft een organisatie twijfels, dan kan zij bij de Kansspelautoriteit nagaan welke regels gelden voor haar situatie, voordat een afspraak wordt gemaakt. Zo wordt voorkomen dat een samenwerking later moet worden aangepast, wat voor beide kanten duidelijkheid geeft.

Vergunningcheck bij onduidelijke afzenders

Wie een voorstel of bericht ontvangt van een afzender die zich als kansspelaanbieder voorstelt, maar waarvan onduidelijk is wie erachter zit, kan nagaan of er een vergunning is. Online kansspelen mogen alleen worden aangeboden door houders van een KOA-vergunning, afgegeven door de Kansspelautoriteit, en de houder moet zijn gevestigd in de Europese Unie of de Europese Economische Ruimte. Het juiste overzicht van verleende vergunningen is de Kansspelwijzer op de website van de Kansspelautoriteit. Wie daar niet wordt gevonden, heeft geen KOA-vergunning, ook als de afzender dat anders voorstelt.

Sponsoring is dus een afspraak over steun in ruil voor zichtbaarheid. Sinds 1 juli 2023 is ongerichte reclame verboden en sinds 1 juli 2025 geldt dat ook voor sponsoring door online aanbieders, in de sport en in esports. Wie een onduidelijke afzender tegenkomt, kan de vergunning controleren in de Kansspelwijzer.